Jak wstrzymać egzekucję komorniczą - dostępne sposoby

Jeżeli chcesz dziś realnie zatrzymać komornika, najpierw ustal, co dokładnie ma się zatrzymać: blokada rachunku, potrącenia z pensji, licytacja czy cała egzekucja. Nie ma jednego uniwersalnego pisma, które w każdej sprawie automatycznie "wstrzymuje komornika". W praktyce działają trzy tory: formalny ruch wierzyciela, właściwy środek sądowy albo przejście do restrukturyzacji czy upadłości, gdy egzekucja jest tylko objawem większej niewypłacalności.

Według stanu prawnego na 24 kwietnia 2026 r. najważniejsze reguły dla tego tematu wynikają przede wszystkim z art. 767[2], 804, 820-821, 825-826 i 840 Kodeksu postępowania cywilnego, z art. 54 i 54a Prawa bankowego, a przy szerszych problemach płynności także z Prawa restrukturyzacyjnego i Prawa upadłościowego. Największy błąd w tym obszarze polega na mieszaniu czterech różnych skutków prawnych: zatrzymania pojedynczej czynności, zawieszenia postępowania, uchylenia zajęcia i umorzenia egzekucji.

Skarga nie daje automatycznego stopu. Sama ugoda nie zatrzymuje egzekucji sama z siebie. Sam telefon do komornika nie zastępuje ruchu wierzyciela albo sądu.

Krótka odpowiedź: co może zatrzymać egzekucję naprawdę

Najkrótsza uczciwa odpowiedź brzmi: tak, egzekucję komorniczą da się zatrzymać, ale tylko wtedy, gdy dobierzesz narzędzie do rzeczywistego problemu. Inaczej działa środek na wadliwą czynność komornika, inaczej na sporny tytuł wykonawczy, a jeszcze inaczej na bezsporny dług, który po prostu trzeba formalnie rozliczyć z wierzycielem.

Na poziomie decyzji zwykle masz do wyboru trzy główne ścieżki. Pierwsza prowadzi do wierzyciela, gdy dług jest zasadniczo bezsporny i liczy się szybki formalny ruch do komornika. Druga prowadzi do sądu, gdy kwestionujesz konkretną czynność, sposób doręczenia nakazu lub wyroku albo samą dalszą wykonalność tytułu. Trzecia ma sens wtedy, gdy egzekucja nie jest pojedynczym incydentem, tylko elementem szerszej niewypłacalności.

Praktyczny wniosek jest prosty: zanim napiszesz jakikolwiek wniosek, nazwij swój cel jednym zdaniem. Nie "chcę coś zrobić z komornikiem", ale na przykład: "chcę wstrzymać licytację na przyszły tydzień", "chcę zdjąć zajęcie z rachunku po pełnej spłacie" albo "kwestionuję sam tytuł wykonawczy".

Najpierw ustal, co chcesz zatrzymać

Pytanie "jak wstrzymać egzekucję komorniczą" jest zbyt szerokie, jeśli nie wiesz jeszcze, czy walczysz o konto, pensję, licytację czy o zatrzymanie całej sprawy. To właśnie tutaj konkurencyjne treści najczęściej mieszają skargę, zawieszenie i umorzenie tak, jakby dawały ten sam efekt.

To rozróżnienie ma znaczenie praktyczne, bo art. 804 § 1 KPC mówi wprost, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Jeżeli więc twierdzisz, że dług został spłacony, wygasł, uległ potrąceniu albo nie powinien już być egzekwowany, zwykle problem nie leży w pracy komornika, tylko w tym, co dalej wolno zrobić z tytułem wykonawczym.

Jeżeli cały spór zaczął się wcześniej od przedsądowego wezwania do zapłaty, cesji wierzytelności albo nakazu, którego nie odebrałeś, warto wrócić do początku historii. Wstrzymanie egzekucji usuwa skutek, ale nie zawsze przyczynę.

Najdroższa pomyłka to wybranie złego adresata pierwszego ruchu. Skarga składana wtedy, gdy trzeba spierać się z tytułem, tylko wydłuża sprawę. Tak samo rozmowa z komornikiem nie zastąpi ruchu wierzyciela, gdy dług jest bezsporny i chodzi po prostu o formalne zatrzymanie egzekucji.

Najszybsze ruchy, gdy dług jest bezsporny

Jeżeli nie kwestionujesz istnienia długu, tylko chcesz możliwie szybko zatrzymać egzekucję, najpraktyczniejsza droga zwykle prowadzi przez wierzyciela. Z perspektywy czasu i skutku prawnego to właśnie ta ścieżka najczęściej działa szybciej niż spór z komornikiem.

Art. 820 § 1 KPC przewiduje zawieszenie postępowania na wniosek wierzyciela, a art. 825 pkt 1 KPC pozwala na umorzenie postępowania na jego wniosek. To ważne, bo w obiegu często funkcjonuje mylący skrót myślowy: "dogadałem się, więc komornik powinien się zatrzymać". Nie. Komornik nie czyta intencji stron między wierszami. Potrzebuje formalnej podstawy.

W praktyce bezsporne sprawy dzielą się na trzy warianty.

Pełna spłata

Jeżeli dług został spłacony w całości, trzeba jeszcze dopilnować rozliczenia należności głównej, odsetek i kosztów egzekucyjnych oraz doprowadzić do formalnego zakończenia sprawy. Sam dowód przelewu nie daje automatycznie zdjęcia zajęcia z rachunku, wynagrodzenia czy ruchomości. Bank, pracodawca albo inny podmiot wykonujący zajęcie czeka na formalny komunikat wynikający z zakończenia lub ograniczenia egzekucji.

To szczególnie ważne przy rachunku bankowym. Osobny temat stanowi to, jak wygląda odblokowanie konta zajętego przez komornika, ale na potrzeby tej decyzji wystarczy jedna zasada: nie licz skutku od momentu własnego przelewu, tylko od chwili, gdy sprawa została formalnie rozliczona po stronie egzekucji.

Ugoda lub raty

Ugoda z wierzycielem może być dobrym ruchem, ale tylko wtedy, gdy jej treść przekłada się na formalną zmianę po stronie egzekucji. Sama ugoda bez wniosku wierzyciela o zawieszenie, ograniczenie albo umorzenie nie musi zatrzymać komornika. To jedna z najczęściej powielanych w internecie pomyłek.

Jeżeli negocjujesz raty, dopytaj wprost o cztery kwestie:

1. czy wierzyciel złoży wniosek o zawieszenie albo ograniczenie egzekucji;
2. od jakiego momentu to zrobi;
3. czy ugoda obejmuje także koszty egzekucji i odsetki;
4. co stanie się, gdy jedna rata spóźni się choćby o kilka dni.

Bez tej precyzji ugoda bywa tylko miękką obietnicą, podczas gdy komornik nadal prowadzi twardą procedurę.

Wniosek wierzyciela o umorzenie a zawieszenie

Jeżeli dług ma zostać spłacony od razu albo już został rozliczony, naturalnym celem bywa umorzenie. Jeżeli strony potrzebują czasu na wykonanie ugody, częściej praktyczny sens ma zawieszenie. Trzeba jednak pamiętać, że umorzenie nie zawsze oznacza definitywny koniec ryzyka. Zgodnie z art. 826 KPC umorzenie powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, ale co do zasady nie pozbawia wierzyciela możliwości wszczęcia ponownej egzekucji, jeżeli dług nadal istnieje.

To jest dobra sekunda na chłodne pytanie: czy chcesz tylko kupić sobie czas, czy naprawdę zamknąć sprawę? Jeśli tylko kupujesz czas, zawieszenie może wystarczyć. Jeśli celem jest zdjęcie zajęć i zamknięcie egzekucji, sama obietnica spłaty nie wystarczy.

Środki sądowe, gdy kwestionujesz egzekucję albo konkretną czynność

Jeżeli problem nie polega na tym, że dług trzeba po prostu zapłacić, tylko na tym, że coś w egzekucji jest wadliwe albo sam tytuł nie powinien już być wykonywany, trzeba bardzo jasno oddzielić dwa narzędzia: skargę na czynności komornika i powództwo przeciwegzekucyjne.

Skarga na czynności komornika: dobra na czynność, nie na cały dług

Skarga ma sens wtedy, gdy spór dotyczy konkretnego działania albo zaniechania komornika. To może być sposób zajęcia, odmowa określonego działania, błąd przy czynności albo inny problem proceduralny. Najważniejsze ograniczenie trzeba nazwać bez łagodzenia: sama skarga nie wstrzymuje egzekucji automatycznie.

To nie jest publicystyczna opinia, tylko wprost wynik art. 767[2] § 2 KPC. Wniesienie skargi nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego ani wykonania zaskarżonej czynności, chyba że sąd zawiesi postępowanie albo wstrzyma dokonanie czynności. W praktyce oznacza to, że jeśli chcesz zatrzymać licytację albo inną pilną czynność, sama skarga bez dodatkowego wniosku może przyjść za późno.

Art. 821 § 1 KPC pozwala sądowi zawiesić w całości lub części postępowanie egzekucyjne, jeżeli złożono skargę na czynności komornika albo zażalenie na postanowienie sądu. Sąd może uzależnić zawieszenie od złożenia zabezpieczenia. To dlatego przy sprawach pilnych trzeba myśleć nie tylko o samej skardze, ale o skutku, którego żądasz na już.

Skarga ma sens, gdy pytanie brzmi: "czy komornik prawidłowo zrobił tę konkretną rzecz?". Nie ma sensu jako podstawowe narzędzie wtedy, gdy pytanie brzmi: "czy ten dług w ogóle powinien być dalej egzekwowany?".

Powództwo przeciwegzekucyjne: gdy problem leży w tytule albo wygaśnięciu zobowiązania

Art. 840 KPC to narzędzie na inną kategorię problemów. Ma sens przede wszystkim wtedy, gdy po powstaniu tytułu egzekucyjnego wydarzyło się coś, co sprawia, że zobowiązanie wygasło albo nie może być dalej egzekwowane. Typowe przykłady to pełna spłata, potrącenie, zwolnienie z długu, ugoda o skutku materialnym albo inne zdarzenie, które blokuje dalszą egzekucję.

To jest właśnie ten moment, w którym nie warto zaczynać od komornika. Jeżeli spór dotyczy samej podstawy dalszej wykonalności tytułu, komornik nie "naprawi" tego rozmową. Zwykle trzeba myśleć o pozwie przeciwegzekucyjnym i równolegle o tym, czy potrzebny jest wniosek o zabezpieczenie, który da realną szansę na zatrzymanie egzekucji na czas sporu.

W praktyce duże znaczenie ma kolejność. Najpierw ustalasz, czy spór dotyczy czynności komornika czy samego tytułu. Dopiero potem wybierasz środek. Mieszanie obu torów prawie zawsze kosztuje czas, którego przy zajętym koncie albo bliskiej licytacji po prostu nie ma.

Wyrok zaoczny albo nakaz zapłaty doręczony na zły adres: osobna ścieżka

To scenariusz, który bardzo często wraca przy nagłej egzekucji. Jeżeli podstawą egzekucji jest wyrok zaoczny albo nakaz zapłaty, a dłużnik twierdzi, że doręczenie poszło na niewłaściwy adres, nie należy sprowadzać sprawy do zwykłej skargi na komornika.

KPC przewiduje tu odrębną ścieżkę. Zgodnie z art. 820[3] KPC komornik zawiesza na wniosek dłużnika postępowanie prowadzone na podstawie wyroku zaocznego albo określonych nakazów zapłaty, jeżeli dłużnik wykaże wadliwe doręczenie w sposób przewidziany w przepisie. To ważne, bo ta droga bywa szybsza i trafniejsza niż próba opisywania wszystkiego jako "błąd komornika".

Jest jednak istotne ograniczenie, o którym wiele treści milczy. Art. 820[3] § 3 KPC wskazuje, że takie zawieszenie nie wyłącza możliwości podejmowania przez komornika czynności mających na celu wykonanie tytułu w przyszłości, nie wyłączając zajęcia majątku dłużnika. Innymi słowy: to nie jest magiczny reset sprawy. To szczególna ochrona, ale nie pełne wyzerowanie skutków na już.

A co z przedawnieniem?

Tu także trzeba uważać na uproszczenia. Co do zasady komornik nie bada zasadności roszczenia, ale KPC przewiduje szczególny wyjątek pozwalający żądać umorzenia, gdy roszczenie objęte tytułem przedawniło się jeszcze przed złożeniem wniosku o wszczęcie egzekucji, a wierzyciel nie wykaże dokumentem zdarzenia przerywającego bieg przedawnienia. To jest wąski, ustawowy wyjątek. Nie należy go mylić ani ze skargą na czynności komornika, ani z ogólną tezą, że komornik sam oceni cały spór o przedawnienie.

Praktyczny wniosek z tej sekcji jest jeden: jeżeli kwestionujesz czynność, myśl o skardze i dodatkowym wniosku o wstrzymanie lub zawieszenie. Jeżeli kwestionujesz tytuł albo dalszą wykonalność długu, myśl o ścieżce sądowej dotyczącej samego tytułu.

Konto, wynagrodzenie i licytacja: gdzie najczęściej powstają fałszywe oczekiwania

To są trzy obszary, w których presja czasu bywa największa, a uproszczenia z wyników wyszukiwania najdroższe. Warto od razu odciąć trzy błędne założenia: że kwota wolna oznacza pełne odblokowanie rachunku, że ochrona wynagrodzenia zatrzymuje całą egzekucję i że licytację da się zwykle zatrzymać samą prośbą "na ostatnią chwilę".

Zajęcie rachunku bankowego

Na rachunku bankowym trzeba odróżnić ograniczenie zajęcia od pełnego odblokowania konta. Z art. 54 Prawa bankowego wynika, że na wskazanych rachunkach jednej osoby środki są wolne od zajęcia do wysokości 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę w każdym miesiącu, w którym obowiązuje zajęcie. Ponieważ od 1 stycznia 2026 r. minimalne wynagrodzenie wynosi 4806 zł, daje to limit 3604,50 zł.

To jednak nie oznacza, że konto jest "odblokowane". Oznacza tylko, że do tego pułapu część środków na określonych rachunkach korzysta z ochrony. Nadwyżka może nadal pozostawać objęta zajęciem. Dodatkowo rachunek wspólny nie daje wielokrotności limitu na liczbę współposiadaczy, a konto firmowe nie powinno być traktowane tak samo jak zwykły rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy osoby fizycznej.

Jeżeli Twoim pilnym problemem jest nie sama podstawa zajęcia, ale tempo odzyskania dostępu do pieniędzy, szerzej opisuje to tekst: odblokowanie konta zajętego przez komornika. Tu najważniejsze jest jedno: limit ochronny i wyłączenia ustawowe mogą ograniczyć skutki zajęcia, ale nie zastępują formalnego zakończenia albo ograniczenia egzekucji.

Osobno działają środki ustawowo wyłączone spod egzekucji. Art. 54a Prawa bankowego odsyła tu między innymi do świadczeń wskazanych w art. 833 § 6 KPC, takich jak świadczenia alimentacyjne, rodzinne, z pomocy społecznej, świadczenie wychowawcze czy świadczenie dobry start. To znowu nie jest pełne "zdjęcie komornika z konta", tylko ograniczenie zajęcia w zakresie środków, których nie wolno egzekwować.

Zajęcie wynagrodzenia

Przy wynagrodzeniu najczęściej myli się dwie rzeczy: limity potrąceń i zatrzymanie całej egzekucji. Ochrona wynagrodzenia ogranicza, ile można potrącać, ale sama w sobie nie kończy sprawy. Jeżeli pracodawca potrąca za dużo albo nieprawidłowo liczy kwotę wolną, problem może dotyczyć konkretnego wykonania zajęcia. To nie jest automatycznie spór o istnienie samego długu.

Dlatego przy pensji warto najpierw ustalić, czy błąd leży po stronie samego zajęcia, pracodawcy wykonującego potrącenia czy tytułu wykonawczego. Inny będzie ruch przy błędnym potrąceniu, a inny przy sporze, czy egzekucja w ogóle powinna trwać.

Licytacja komornicza, gdy termin jest bliski

Licytacja to scenariusz pilny. Im bliżej terminu, tym mniej warte są ogólne deklaracje i telefoniczne ustalenia bez formalnego śladu. Jeżeli dług jest bezsporny, najpraktyczniejszy bywa natychmiastowy ruch do wierzyciela o zawieszenie albo umorzenie oraz szybkie rozliczenie sprawy. Jeżeli spór dotyczy konkretnej czynności albo samego tytułu, liczy się pismo, które może dać sądowi podstawę do realnego wstrzymania czynności albo zawieszenia postępowania przed datą licytacji.

W sprawach licytacyjnych najgroźniejsze są trzy błędy:

• liczenie, że sama skarga zatrzyma przetarg bez dodatkowego wniosku o wstrzymanie albo zawieszenie;
• podpisanie ugody bez uzyskania potwierdzenia, jaki formalny ruch i kiedy wykona wierzyciel;
• zwlekanie do ostatniej chwili mimo tego, że problem dotyczy tytułu wykonawczego, a nie czynności komornika.

Czerwone flagi, które zwykle komplikują sprawę

Nie warto obiecywać sobie szybkiego i prostego efektu, gdy występuje choć jedna z poniższych sytuacji:

• masz kilka egzekucji jednocześnie i spłata jednej nie odmraża całego majątku;
• rachunek jest wspólny, więc dochodzi problem udziału dłużnika i jednego limitu ochronnego;
• korzystasz z rachunku firmowego, a zakładasz identyczne zasady ochrony jak na prywatnym ROR;
• licytacja dotyczy kluczowego składnika majątku, bez którego nie da się normalnie działać;
• twierdzisz, że dług nie powinien być dalej egzekwowany, ale całą energię kierujesz wyłącznie do komornika;
• masz dowód przelewu, ale nie masz jeszcze pewności, czy rozliczono też koszty egzekucji i odsetki.

Właśnie tu najczęściej okazuje się, że problem nie brzmi już "jak zatrzymać jedną czynność", tylko "jak wyjść z układu kilku równoległych zagrożeń".

Kiedy jedno pismo to za mało

Są sytuacje, w których uczciwa odpowiedź nie brzmi "wyślij jeden wniosek", tylko "musisz podjąć szerszą decyzję o niewypłacalności". Dotyczy to zarówno konsumenta z kilkoma egzekucjami, jak i małej firmy, której zajęcia odcinają bieżące działanie.

Dla firmy kluczowe jest odróżnienie zwykłej obrony przed jedną czynnością od formalnej ochrony restrukturyzacyjnej. To osobny temat i warto go doprecyzować w materiale o tym, czy restrukturyzacja wstrzymuje egzekucję. W dużym skrócie: w postępowaniu o zatwierdzenie układu ochrona pojawia się po obwieszczeniu o ustaleniu dnia układowego, a przepisy przewidują odpowiednie stosowanie mechanizmów zbliżonych do sanacji. W przyspieszonym postępowaniu układowym egzekucja wierzytelności objętych z mocy prawa układem, wszczęta wcześniej, ulega zawieszeniu z mocy prawa, ale wierzyciel rzeczowo zabezpieczony może w określonym zakresie prowadzić egzekucję z przedmiotu zabezpieczenia. W sanacji ochrona jest najszersza: egzekucja skierowana do majątku wchodzącego do masy sanacyjnej ulega zawieszeniu z mocy prawa, a nowych egzekucji do tego majątku po otwarciu postępowania prowadzić nie wolno.

Dla konsumenta albo byłego przedsiębiorcy z trwałą niewypłacalnością uczciwszą odpowiedzią bywa upadłość niż obiecywanie, że jedna skarga załatwi problem. Po ogłoszeniu upadłości postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku wchodzącego do masy upadłości, wszczęte wcześniej, ulega z mocy prawa zawieszeniu, a po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości umarza się z mocy prawa. To nie jest jednak szybki substytut telefonu do komornika. To pełna procedura na sytuację, w której problem jest systemowy.

Można to uprościć do jednego testu. Jeżeli masz jedną sprawę, realny plan spłaty albo konkretny spór co do tytułu, walczysz o cel punktowy. Jeżeli masz kilka egzekucji, brak płynności i nie widzisz realnej drogi do ugody z każdym wierzycielem oddzielnie, przestajesz gasić pojedyncze pożary i zaczynasz myśleć o ochronie całości sytuacji. W praktyce właśnie wtedy wraca temat restrukturyzacji zadłużenia, postępowania sanacyjnego albo upadłości konsumenckiej.

Checklista decyzji na 24 godziny

Jeżeli chcesz zrobić pierwszy sensowny ruch jeszcze dziś, idź w tej kolejności:

1. Zbierz dane ze sprawy. Ustal sygnaturę komorniczą, sygnaturę sądową, wierzyciela, wysokość egzekwowanej kwoty i to, jaki składnik majątku jest już zajęty.
2. Nazwij cel. Zapisz jednym zdaniem, czy chcesz zatrzymać licytację, zdjąć zajęcie z rachunku, ograniczyć potrącenia z wynagrodzenia czy zawiesić całą egzekucję.
3. Sprawdź, gdzie leży spór. Zastanów się, czy problem dotyczy wierzyciela, czynności komornika czy samego tytułu wykonawczego.
4. Jeżeli dług jest bezsporny, idź najpierw do wierzyciela. Zapytaj wprost o wniosek o zawieszenie albo umorzenie i o to, czy ugoda obejmuje także koszty egzekucji.
5. Jeżeli spór dotyczy czynności, myśl o skardze razem z wnioskiem o wstrzymanie albo zawieszenie. Sama skarga bez takiego żądania może nie dać efektu na czas.
6. Jeżeli spór dotyczy tytułu, nie zaczynaj od samego komornika. Oceń ścieżkę sądową właściwą dla tytułu, w tym powództwo przeciwegzekucyjne albo obronę po nakazie zapłaty czy wyroku zaocznym.
7. Jeżeli problem jest szerszy niż jedna sprawa, nie udawaj, że chodzi tylko o jedną czynność. Przy kilku egzekucjach i utracie płynności firma powinna przejść do analizy restrukturyzacji, a osoba fizyczna do oceny, czy potrzebna jest analiza ogłoszenia upadłości konsumenckiej.

Ta checklista ma jedną zaletę: od razu odcina ruchy pozorne. Nie prowadzi do pytania "co jeszcze mogę napisać?", tylko do pytania "kto ma zrobić pierwszy formalny krok, żeby dało to realny skutek?".

Najczęściej zadawane pytania

Czy skarga na czynności komornika wstrzymuje egzekucję?

Nie automatycznie. Z art. 767[2] § 2 KPC wynika, że wniesienie skargi nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego ani wykonania zaskarżonej czynności, chyba że sąd zawiesi postępowanie albo wstrzyma dokonanie czynności. Jeżeli zależy Ci na pilnym efekcie, sama skarga zwykle nie wystarczy.

Czy wierzyciel może cofnąć albo zawiesić sprawę u komornika?

Tak. Wierzyciel może złożyć wniosek o zawieszenie postępowania, a także wniosek o umorzenie. To właśnie dlatego przy długu bezspornym najszybsza droga zwykle prowadzi najpierw do wierzyciela. Sama ugoda bez formalnego ruchu po stronie egzekucji nie musi jednak zatrzymać komornika.

Jak wstrzymać licytację komorniczą, gdy termin jest bliski?

Najpierw ustal, dlaczego licytacja ma zostać zatrzymana. Jeżeli dług jest bezsporny, liczy się natychmiastowy ruch wierzyciela i formalne rozliczenie sprawy. Jeżeli kwestionujesz czynność albo tytuł, potrzebujesz takiego pisma do sądu, które da podstawę do wstrzymania konkretnej czynności albo zawieszenia postępowania przed datą licytacji. Samo "zgłoszenie problemu" bez żądania konkretnego skutku zwykle nie wystarczy.

Czy po ogłoszeniu upadłości komornik dalej może prowadzić egzekucję?

W odniesieniu do majątku wchodzącego do masy upadłości co do zasady nie. Postępowanie egzekucyjne wszczęte wcześniej ulega z mocy prawa zawieszeniu z dniem ogłoszenia upadłości, a po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości umarza się z mocy prawa. Trzeba jednak pamiętać, że upadłość nie jest prostym sposobem na jednorazowe zdjęcie jednej blokady z konta, tylko pełną procedurą na stan trwałej niewypłacalności.

Na koniec warto zapamiętać jedną regułę: nie pytaj najpierw, jak "wstrzymać komornika", tylko co dokładnie ma się zatrzymać i kto może to zrobić skutecznie. Dopiero wtedy wybór między wierzycielem, komornikiem i sądem zaczyna mieć sens.